Marktrock koos in 2009 opnieuw voor een andere festivalformule dan de voorbije jaren. Na de dood van bezieler Jokke Kerkhofs in 2004 heeft het festival eigenlijk vijf jaar gezocht naar een nieuwe succesformule. De formule van 2009, 100% Belgisch en 100% gratis bleek te werken. Ondanks de afwezigheid van echt grote namen uit de Belgische rock scene stroomden toch meer dan 80.000 mensen naar de moeder van alle stadsfestivals. Helemaal gratis dus dankzij steun van de stad en de KULeuven.

Echter, het is duidelijk dat aan deze steun geen duurzaamheidsvereisten gekoppeld werden. Op de occasionele vermelding op de website van een gratis camping, de aanmoediging om openbaar vervoer te gebruiken en een partnerschap met een hotel om dronken rijden te ontmoedigen na was er niets te vinden dat op duurzaamheid wees. Geen recycleerbare bekertjes en hopeloos veel karton om maar twee voorbeelden te geven. Nu ja, het was 100% gratis dus geen boomverslindende ticketverkoop en ook het gratis informatieboekje was erg beperkt gehouden. Ik twijfel er echter sterk aan of dat uit duurzaamheid, dan wel spaarzaamheid was.

Het enige echt duurzame aspect was het feit dat Marktrock 100% Belgisch was. Dit jaar dus geen kerosine-verbrandende groepen die hun hebben en houden per vliegtuig overbrengen. Toch is dat voor een stadssubsidie van €100.000 mager, erg mager als ambitie. Laat ons hopen dat stad Leuven volgend jaar duurzamere condities verbindt aan haar steun.

Simon Schillebeeckx