De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) werd opgericht in 1961 als opvolger van de Organisatie voor Europese Economische Samenwerking (OEES) die in 1948 ontstond naar aanleiding van het Marshallplan. Het is een forum waar de vertegenwoordigers van de regeringen van dertig geïndustrialiseerde democratieën overleggen en proberen hun beleid op economisch en sociaal gebied op elkaar af te stemmen. De OESO is een organisatie van gelijkgezinde landen. Om lid te kunnen worden, moet het land in kwestie een democratische staat zijn en een markteconomie hebben. De dertig leden bestaan voornamelijk uit Europese landen en Noord-Amerika, maar ook Japan, Australië, Nieuw-Zeeland, Mexico en Korea zijn lid van de OESO. De OESO streeft ernaar sterke economieën in haar lidstaten op te bouwen, de efficiëntie te verhogen, vrijhandel te promoten en bij te dragen tot ontwikkeling, zowel in de ontwikkelde landen als in de landen van het Zuiden. De voornaamste domeinen waarin de OESO actief is, zijn economie en internationale handel, leefmilieu, landbouw en voeding, openbaar bestuur, onderwijs, tewerkstelling, arbeid en sociale zaken, fiscaliteit, technologie, wetenschap en industrie, energie en ontwikkelingssamenwerking. Er is een budget en werking voorzien specifiek voor duurzame ontwikkeling en jaarlijks komen de experts terzake samen op de AMSDE (Annual Meeting of Sustainable Development Experts). http://www.oecd.org/topic/0,3373,en_2649_37425_1_1_1_1_37425,00.html De activiteiten van de OESO monden enerzijds uit in aanbevelingen en gedragscodes die gericht worden naar de beleidsmakers van de lidstaten - de zogenaamde soft law. Die aanbevelingen en codes zijn niet bindend, maar oefenen een morele druk op hen uit. Anderzijds kunnen deze onderzoeken ook leiden tot het opstellen van bindende verdragen, zoals de OESO-Conventie rond de strijd tegen corruptie.